ปลาทองในโหลดอง

เห็นชื่อแล้วอย่าเพิ่งหิว มันไม่ใช่ (กา)ลาแม แต่เป็น ลา แมร์ ที่แปลว่า ทะเล~

ตอนนี้ยังเป็นหน้าร้อนอยู่เลยนะนี่นะ ถึงแถวนี้มันจะเริ่มหนาวสั่นแล้วก็เหอะ

วันนี้อย่าพูดมากดีกว่า รูปเยอะมาก ประมาณ 160 รูป (ไปแค่สองวันนะนั้น)

เปิดทิ้งไว้แล้วไปเล่นไพ่รอได้เลย คนอัพก็ใช้เวลาเป็นชั่วโมงๆเลยเนี่ย T_T

ว่าจะไปเดินเล่นดูร้านการ์ตูนซะหน่อย เลยไม่ทันแล้วมั้งเนี่ย แง่มๆ

เริ่มด้วยโรงแรมที่เราไปพัก

นี่ถ่ายจากบนห้อง

เห็นทะเลด้วยละ วู้ว~

เอาละออกเดินทาง ไต่ลงเขา มุ่งหน้าสู่ท้องทะเลสีน้ำเงิน

ตามถนนหนทาง จะเห็นนักปั่นอยู่เรื่อยๆ

คนแถวนี้เขาใช้มอไซคันใหญ่ดีแท้

มีรั้วกั้นไว้สำหรับเล่นบอล

นี่พยายามถ่ายกันสุดฤทธิ์ ด้วยว่านั่งขวาสุด มองออกไปเห็นแต่ทะเล

อยากถ่ายตัวเมืองก็ต้องข้างหลังนี่แหละ

แถมมีเข็มขัดนิรภัยรัดคออยู่อีกต่างหาก

ดิ้นซ้ายดิ้นขวาหามุมถ่ายซักพักก็โดนเข็มขัดรัดจนขาดอากาศ

หมดแรง...นั่งนิ่ง...แล้วก็ถึงเวลาลงเดิน...

ดูท้องฟ้าสิพี่น้อง! ไม่มีเมฆลอยให้เห็นเลย...นั้นแปลว่า...แดดร้อนโคตร~

ลมพัดมาทีก็เย็นสบายดี แดดมันก็ไม่ได้ร้อนไปกว่าเมืองไทยหรอก

แต่ฉันก็ไม่ได้เดินตากแดดมานานแล้วเหมือนกันนะ =_=" ร้อน~

ตลาด กับร้านขายเครื่องเทศแผงใหญ่

โซนขายของเก่ามั้งรู้สึก

ป้ายแผนที่ สวยงามๆ

เอ๊ะ! นั้นอะไร...

มันคือ! อะไรล่ะ =_=" เป็นสถาปัตยกรรมบางอย่างอ่ะนะ

อ้อ! ตอนนี้เราอยู่ที่"ลองทีป" ไว้จะหาชื่อจริงๆมาอีดิท

ได้ข่าวว่ามาทะเล...ไหนทะเล...

เอาล่ะ ไปดูทะเลกันดีกว่าเนอะ

รู้สึกน้ำทะเลแถวนี้มันสีเข้มจังน้า แต่เราก็จำไม่ได้แล้วว่าทะเลเมืองไทยมันเป็นไง =_="

ไอ้ที่เห็นอยู่สุดนู้น~ เดินไปถึงนั้นเลยนะ - [] -!

เดินเยอะมาก! ปวดขาโว้ย!

ดูแล้วเหมือนริมตลิ่งมากกว่าชายทะเล

ตกปลากันเถอะ~

ฮูย~ ดูสีฟ้าซะ...ร้อน~

รูปเซียถ่ายมันก็ไสตล์อาร์ตๆ (จิตๆ) แบบนี้แหละ ดูไปก็ทำใจ

เป็นอะไรชอบถ่ายหลอดไฟ...=_="...ไม่รู้ แต่ชอบถ่ายท้องฟ้า~

ก็เลยแหงนหน้าถ่ายหลอดไฟ

เราก็ยังคงเดินกันต่อไป นี่คือบ้านที่เราเห็นอยู่ลิบๆเมื่อกี้

หาดทรายคนแน่นเชียว ก็หาดมันมีอยู่แค่เนี่ย =_="

แต่แถวนี้เรือเยอะมากจริงๆนะ ไม่เชื่อดู...

ก็มันเป็นท่าเรือก็ต้องเยอะดิ =_=...

ไม่ใช่! ยังมีอีกๆ

ทั้งเรือเล็ก...

เรือใหญ่...

อย่างนี้เขาเรียกเรือยอร์ชใช่ไหมน้า~

เห็นอยู่ไกลๆ~

หรือลอยอยู่ใกล้ๆ

ไพเรท! (ไอ้นี้ก็จิ้นไปเรื่อย =_=")

เรือพาย...หรือเป็นเรือเครื่อง

นี่ถ่ายตอนอยู่บนรถนะเนี่ย เก่งป่ะ ถ่ายเด็กทันด้วย โฮะๆ...

เปล่าหรอก จริงๆตอนถ่ายมองไม่เห็นเด็กด้วยซ้ำ =_="

นั่งรถต่อมาอีกหน่อยก็ถึง...

คานส์~ นี่คือที่จัดงานเทศกาลหนัง

รอบๆจะมีรอยมือดาราแปะบนพื้นปูน...แต่ไม่ได้ถ่าย ด้วยความที่เหนื่อยจัด

(อันนี้ถ่ายบนรถ)

ร้อน~เหนื่อย เดินไกล ปวดขา~

แถวนี้มีหาดทรายยาว~ ที่ถูกกั้นเป็นบล็อคๆด้วยโรงแรมต่างๆมากมาย

ที่เป็นยื่นไปในทะเลนั้นก็เต็มไปด้วยเก้าอี้อาบแดด

บนหาดทรายก็เต็มไปด้วยร่มที่วางอย่างเป็นระเบียบอยู่แน่นขนัด...

อาบแดดใต้ร่ม? มันอะไรกันล่ะเนี่ย

โซนริมสุดนู้น~ เป็นส่วนสาธารณะ...คนเพียบเลย

คนนอนกันเกลื่อนไม่มีที่ให้ก่อปราสาททรายเลยมั้งเนี่ย

เอ๊ะ! อะไรอยู่ตรงมุมขวาของรูปน่ะ...

ปราสาททราย! - [] -!

มีคำว่าว่า Merci (ขอบคุณ) ด้วย ตอนถ่ายมองไม่เห็น เร่งรีบๆ

เพราะโฮสเขาเดินไปนู้นแล้ว T_T

คืออีเซียหยุดถ่ายรูปบ่อยมาก เขาก็เลยเดินไปๆ ให้เราวิ่งตามไปเอง

เย้ๆ ยังไม่อ้วนนะเฟ้ย! เรื่องอาหารที่นี้นะ...ไอ้อันที่ดีก็ดี ไอ้อันที่มันแบบว่า...

อย่างตอนขามา แวะปั๊ม กินแซนวิชที่ทำมาเอง...

เป็นขนมปังฝรั่งเศส สอดไส้ปลาทูน่า...เพียวๆ และอีกอันเป็นแฮม...สดๆ ไม่ผ่านความร้อน

คือปกติกินได้เพราะกินไปกับข้าว แต่พอมากินกับขนมปังเย็นๆแบบนี้แล้ว...

ระดับความอร่อย...กินกันตาย...

เมื่อกี้ก็เพิ่งกินแครอตกับถั่วลันเตา(มั้ง)ต้ม...วันนี้ไม่มีข้าว T_T...

อ้อ! ในรูปที่ใส่เสื้อกันหนาวใช่ว่าหนาวนะ...แค่กันแดด...ร้อนมาก~

บ้านเมืองบนป่าบนเขา...

เสาไฟ เย้~

เอาล่ะหมดวันแรก นั่งรถไต่กลับขึ้นโรงแรม

นั่งพักเท้าแป๊บเดียว โฮสก็ชวนไปดู...นอสเทอร์ดาม...

มันคืออะไรไม่รู้ มันต้องเกี่ยวกะศาสนาแหงๆ เลยกระโดดไปใส่รองเท้าแล้วก็คว้ากล้อง

โฮสบอกว่ามันคือรูปปั้นพระแม่มารีขนาดใหญ่ อืม~

หลังจากเปิดดิกดู คิดว่าคำว่า นอร์ทเทอร์-ดาม น่าจะแปลว่าพระแม่มารีรึเปล่านะ

มันแปลประมาณว่า สตรี (ดาม) ผู้เป็นที่จดจำ อืมๆ

แล้วเราก็เดิน...ใช่เดิน...ออกจากโรงแรมที่พักแล้วเลี้ยวขึ้นเขา

โฮสฮัมเพลงสตาร์วอล ฮะๆ มันเป็นเสียงริงโทนของเขา

แล้วเพลงนี้ก็วนเวียนอยู่ในหัวเราขณะที่เราเริ่มหายใจฟืดฟาดเหมือนดาร์กเวเดอร์ =_="

เหนื่อยโว้ย! ไกลนะเนี่ย

ไต่เขากันอย่างสนุกสนาน

มองลงไปเห็นเมืองด้วยล่ะ~

ฮ้า~ ท้องฟ้าสวยดีแท้...ว่าแต่ ยังไม่ถึงอีกหรอ =_="

ลืมเปิดแฟลช =_=" กล้องก็แฟลชชักเพี้ยนๆแล้ว

โหมดธรรมดาเปิดแฟลชไม่ได้ ต้องเปลี่ยนไปโหมดอื่น...ฮึ่ม~...

อุโอ๊ะ มีทางต่ออีกล่ะ

เเล้วเราก็พบกับทะเลล่ะพี่น้อง! (จุดขาวๆเล็กๆนั้นเป็นเรือใบแหละ เรืออีกแล้ว~)

สวยงามๆ

แล้วเราก็เดินกลับอย่างสบายอารมณ์

อ๊ะ วันนี้ไปเจอไอติม สปังบ็อบ มาแหละ

ไอ้ตัวมุมซ้ายบน ทิฟเทิฟ อยากจะบอกว่านั่งดูเรื่องนี้แถบทุกวัน กั๊กๆ

ไอติมวอลที่นี้เขาใช้ชื่อ miko ? ก็ไม่รู้สินะ แต่เห็นเขียน miko ทุกที่เลย

วันที่สอง...นั่งรถไปยังจุดชมวิว...

วันนี้ค่อยมีร่มเงาหน่อย

ต่อไป...มาดูรูปเรือกันอีกยก

ทำไมขยันถ่ายรูปเรือนักหนา =_=" ทะเลออกกว้าง

ก็เรือมันเยอะจริงๆ แล้วก็...อยากขึ้นเรือเที่ยวมั้ง...มองไปรอบตัวมีแต่น้ำทะเลสีน้ำเงิน~

ด้านหนึ่งเป็นทะเล อีกด้านเป็นขุนเขา

ปีนโขดหินขอบผาไปดูทะเลกว้าง

อยากเดินไปให้สุดทางจังเลย แต่โฮสไม่ไป เราจะเดินไปก็กระไรอยู่...

มีเพียงทะเลโล่ง~

ตรงจุดชมวิว มีศิลปินเอารูปภาพมาขายด้วย

อ๊ะ ต้นไม้กะลังสลัดใบ ชอบต้นไม้ขาวๆแบบนี้ สวยจริงๆ

ท้องฟ้าพอมีเมฆหน่อยแบบนี้แหละดีแท้

นั่งรถกันต่อจนมาถึง...ซานโทเป! (Saint topez ละมั้งนะ)

แหล่งท่องเที่ยวขึ้นชื่อเชียวนา~

หมดแรงจะบรรยายแล้ว =_=" นั่งมองคลื่นไป

อ๊ะ! นก? เป็ด? นกเป็ดน้ำเค็ม? (ไปเรื่อย =_=")

อูย~ ดูฟ้าซะก่อน อะไรจะใสซะ

เหนื่อย...หันหลังให้ตะวัน หันหน้าหาทะเล ลมเย็นสบาย~

เซ็ทสุดท้าย...รึยังนะ...กับ "เรือ"

ไต่เขาอีกแล้ว =_="

นึกถึงเรื่อง little mermaid เงือกน้อยฉบับนิทานแอนเดอร์แสน

เงือกสาวที่แลกเสียงกับขา...ทุกย่างเก้าที่เหยียบย้ำเหมือนดั่งมีมีดมากรีดฝ่าเท้า...

ตอนนี้ขาฉันรู้สึกเหมือนกระดูกหน้าแข้งมันพยายามจะแทงออกมาทุกครั้งที่ยกและเหยียบ

เดินอย่างเงียบงัน เพราะไม่รู้จะหันไปพูดอะไรกะใคร =_=" ก็จับกล้องถ่ายนู้นนี่ไปเรื่อย

ยังหลอนได้อีก...

โอ้ว มองจากตรงนี้ก็เห็นทะเล...และเรือใบ ฮะๆ

ก่อนกลับ เห็นร้านนี้เปิดเพลงดังกระหึ่ม

ในร้านมีคนแก่เต้นรำกันเป็นที่สนุกสนาน เป็นภาพที่น่ารักดี

แต่ถ่ายมาได้ห่วยแตกมาก...

กะลังว่าจะแปลป้ายหน้าร้าน มันเขียนว่าวันอาทิตย์ที่ 9 แล้วก็อะไรซักอย่าง...

สุดท้ายๆ!...

ไปสักมา...

ตลก! เล่นอะไรหาที่ตายนะเอ็ง เดี๋ยวก็โดนส่งกลับหรอก

มันคือ tattoo...มันก็แปลว่ารอยสักไม่ใช่หรอ...เดี๋ยวเซ่! (สนุกไหมเล่นมุขกะตัวเอง)

มันคือ tattoo ที่แถมมากะกาว uhu...ตอนเด็กๆคงเคยเล่นกันใช่มะ ที่แถมกะถุงขนม

เอากระดาษวาง แล้วก็พรมน้ำ จากนั้นก็...ทะด๊า! รอยสักสวยงาม

เห็นแล้วก็ช๊อบชอบว่ะ ไม่มีปัญญาไปสักจริง ก็ได้แต่เกิดกิเลสไปวันๆ

ปล. ไม่ใช่เลขหวยนะเฟ้ย =_="