ปลาทองในโหลดอง

วันนี้มาสาดรูปฮับ

เมื่อวานไปเที่ยวเล่นในเมือง ได้รูปมานิดหน่อย ก็กะจะเก็บๆไว้ พอมาเปิดดูไอ้ที่ดองๆไว้... 50 รูป = _= ไม่นิดแล้วนั่น...ก็เลยคิดว่าได้เวลาเอามาลงแล้วสินะ อืมๆ

ที่นี่คือเมืองฟ้าใส (รูปนี้ถ่ายเวลาประมาณ 1 ทุ่ม)

เริ่มจากบนบ้านกันเลยนะ รูปนี้คือ...พระจันทร์ ฟ้ายังไม่มืดเลย พระจันทร์สว่างแล้ว

ในห้องนอนเรามีตุ๊กตาเพียบเลย แต่ไม่กล้าไปแตะไปจับ เพราะรู้สึกจะอมผุ่นน่าดู

แถวนี้ผุ่นเยอะนะ นี่ก็ต้องดูดผุ่นกันอีกแล้วห้องฉัน

แต่ไม่รู้ทำไมถึงมีของแบบนี้อยู่ยบนโต๊ะด้วย...

ตอนไปบ้านเพื่อนโฮสก็เคยเห็นวางโชว์อยู่ อืม~ ฝรั่งเขานิยมของไสตล์นี้กันหรือนะนี่นะ

ที่ระเบียงก็มีต้นไม้เล็กน้อยพอสดใส

ชอบดอกนี้มากเลย กะว่าวันหลังจะถ่ายตอนมันบานมาให้ดู

แต่พอหันมาดูอีกที (ตอนบ่ายๆ) มันบานแล้ว!

แล้วก็มีโต๊ะเอาไว้ออกมานั่งกินข้าวรับแดด แต่ปีนี้หน้าร้อนออกจะหนาวๆ เลยไม่ได้ใช้ (ดีแล้วๆ)

แต่เมื่อวานหลานสาวโฮสมาเยี่ยม ก็ออกมานั่งกินข้าวเที่ยงกลางแจ้งกัน

...โอ้วจอร์ช~ นั่งหันหลังให้แดด ผิวไม่แตะต้องแสงตะวันซักนิด

แต่แดดมันเผาหลังช้าน T T

พระอาทิตย์ใกล้ตกแล้ว

ย้ายไปดูระเบียงอีกข้าง (อันนี้ถ่ายตอนเช้า)

แล้วเราก็ได้เห็น...

มันคือสุสานใช่ไหม! โอ้ว~ งานนี้ต้องขอไปทัศนากันใกล้ๆ เราก็เลยลงทุนเดินไปดู ^_^

ใช่แล้ว เดินไปดู เพราะมันห่างไปนิดเดียวเอง ไม่ได้บอกโฮส เดี๋ยวเขาหาว่าไอ้เด็กนี่ทำตัวแปลกๆ อยากไปดูสุสาน =_= (ก็แปลกจริง)

ก็แถวบ้านฉันมันไม่มีแบบนี้ให้ดูนี่หว่า เคยเห็นแต่ในหนัง

ใหญ่โตโอราฬใช้ได้

พอมาถึงตรงนี้เราก็เห็นป้ายห้ามถ่ายรูป เก็บกล้องโดยไว

กะจะเข้าไปเดินดูข้างในด้วย แต่ก้มลงดูชุด...สีฟ้าเชีย =_= ไว้วันหลังเหอะ

บันไดบ้าน...บ้านอยู่ชั้น 7 ล่ะ เคยนึกคึกเดินขึ้น โอ้ว เหนื่อยได้ใจ ไม่รู้ทำไมสองชั้นสุดท้ายถึงเป็นบันไดเวียนนะ

กำลังเดินคิดอะไรเพลินๆก็ได้ยินเสียงหมาเห่า...เอ...เสียงเหมือนหมาบ้านเราเลย มองดูเลขชั้น...ไม่มีเลขบอก...ประตูห้อง มีบานเดียว...อ้าว ถึงแล้วนี่หว่า เกือบเดินเลยแล้วสิ =_= หมาเรียกไว้ทัน ฮะๆ

ต่อไปก็โรงเรียน...ตึกโรงเรียนสุดสับซ้อน เดินไม่ทั่ว เพราะกลัวหลง =_=

แล้วก็ห้องเรียนของเรา ปกติตอนปิดไว้จะอบอุ่นมาก แต่อาจารย์ขี้ร้อนบางคนก็เดินมาเปิดหน้าต่างให้นักเรียนได้รับอ๊อกซิเจน...เขาว่างั้น ไอ้เรานั่งใกล้หน้าต่างก็นั่งสั่นแด๊กๆไป

ต่อไปเป็นโซนเที่ยว...เริ่มจาก summer holiday ไปเยี่ยมพี่น้องของโฮสที่แคมป์คาราวาน

กินข้าวกลางแจ้งกันอีก...แน่นอนล่ะ เราก็กระเถิบๆหลบแดดทุกชั่วโมง ลมพัดมาทีทำเอาไข้ขึ้น เจอแดดทีแถบละลายไหลลงแม่น้ำ =_= สภาพอากาศโหดร้ายจริงๆ

แล้วเราก็ไปเดินเล่นเรียบริมน้ำ

ต้นวิลโลว์จอมหวด! ...จิ้นวันละนิด จิตแจ่มใส...^ ^

มีหงส์ด้วย ^_^ ตัวใหญ่มาก ว่ายมาใกล้มาก นึกเสียวอยู่ว่ามันจะเดินขึ้นมาบนบกไหม สองสาวจับจ้องหงส์ตัวใหญ่ กะว่าถ้ามันขึ้นมาฉันก็วิ่งแหละ น่ากลัวนะเฟ้ย ตัวเบ้งมากอ่ะ

ยังมีเรือได้อีก^ ^ ฮะๆ เมาค้างจากเอนทรี่ที่แล้ว

แล้วก็มีสวนสวยประดับข้างทาง

ต่อไปก็ไปทัศนศึกษากับโรงเรียน...

ด้วยตอนไปทะเลบ่นกะตัวเองว่าอยากขึ้นเรือ คราวนี้เลยได้ขึ้นเรือสมใจ...ก็ไม่เหมือนที่วาดภาพไว้ แต่มันก็คือเรือละฟระ

เริ่มด้วยการกินข้าวในสวน

เริ่มจะเข้าใบไม้ร่วงแล้วนะ

บรรยากาศริมแม่น้ำโชน

เดินกันไปเรื่อยๆ...

ฟ้าก็ยังใสเหมือนเคย

ต่อจากนี้ก็เอาของขึ้นไปเก็บบนห้อง เลยไม่ได้ถ่ายต่อ

ในแม่น้ำมีเรือลำใหญ่ๆแล่นด้วยอ่ะ แบบเรือนำเที่ยว สวยดี อยากขึ้นแบบนั้นบ้างอ่า~

...เดี๋ยวนะ...เรากำลังจะไปพายเรือเล่นในแม่น้ำที่มี ไอ้เรือนั้น แล่นอยู่ด้วยอ่ะนะ []

งานนี้ก็ตั้งแต่แบกเรือลงน้ำ ล็อคพายเข้าที่ กระโดดลงเรืออย่างหวาดเสียว (มีคนนึง คาดว่าวางเท้าผิดที่ เรือเอียงวืดเลย น่ากลัวชะมัด =_=) จับพายให้มั่น

จารย์ก็บอกๆสอนๆนิดหน่อย ไอ้เราก็ฟังไม่รู้เรื่อง แน่ล่ะ =_= เพื่อนที่นั่งข้างหลังก็พยายามช่วยเหลือเต็มที่ ถึงภาษาอังกฤษมันจะไม่กระดิกเลยก็เหอะ ฮะๆ ขอบคุณก๊าบ ^_^

จากนั้นจารย์ก็เขี่ยเรือเราออกแม่น้ำไป ก็พายกันมั่วๆซั่วๆอย่างสนุกสนาน มองไปรอบตัวมีแต่พืนน้ำ ลมเย็นสบาย ทิวทัศน์ด้านนึงเป็นป่าเป็นเขา อีกด้านมีถนนกับบ้านเมืองสวยๆ เยี่ยมจริงๆ ^_^

แต่ก็ไม่ได้มองวิวรอบข้างเท่าไหร่หรอก มัวแต่มองจังหวะพายอยู่ =_=

สุดท้ายเป็นการออกทัวลียง

สังเกตจมูกม้าปล่อยไอน้ำเหมือนมันหายใจฟืดฟาดเลย เจ๋งมาก!

วันแรก ไปยังแหล่งค้าขายที่นั่งรถผ่านอยู่ทุกวันๆ จุดประสงค์หลักอยู่ที่...ร้านมังงะ ^_^

ร้านใหญ่โตโอฬารดีแท้

มีทั้งตุ๊กตานุ่น (มีโอรังครบเลย >_<)

โมเดล (โฮกลุค-เรม โฮก FF โฮกคลาวเคะ >///<)

หนังสือการ์ตูน...แน่ล่ะ...แล้วก็พวกแผ่นเพลงญี่ปุ่น

แล้วก็มีโปสเตอร์ (คลาวเคะ~ แล้วก็มีพี่เบี้ยบวกเรนจิ อ๊ากซ์ สกรีมกรีดร้องในใจ)

เครื่องประดับต่างๆ (วิเวียน~ มีแหวนรูปที่คาดหัวโคโนฮะด้วย ^_^)

พวกกุญแจ (DN~ Nightmare before Xmas~)

แล้วยังมีกระเป๋า อ๊ากซ์ อยากได้ชะมัด มีกระเป๋ารูปแฮปปี้เบอร์รี่ (เรื่องคนข้างบ้าน ของไอ ยาซาว่า) น่ารักสุดๆอ่า >_<

แล้วก็มีรองเท้าทรงเกี๊ยะรูปหน้า Lหึๆ อยากซื้อมาเหยียบหน้ามันให้หายแค้นใจ

แล้วก็มีเสื้อผ้า ทั้งเสื้อยืดสกีนลายต่างๆ แล้วก็ชุดคอสแนวโกธิคโลลิ >_< สวยสุดยอดขอบอก ราคาก็...หึหึ แพงซะใจได้โล่ 72 euro

นี่พยายามสรุปให้สั้นสุดแล้วนะ...แล้วก็เดินส่องๆร้านเครื่องประดับกับร้านเสื้อผ้าแนวพังค์อีกนิดหน่อย (กิเลสทั้งน้าน)

แล้วเราก็เดินไปเจอแม่น้ำ! โอ้ว ใกล้แค่นี้เองหรอ เพิ่งรู้

ชอบโบสถ์นี่มากเลย สามารถมองเห็นได้จากห้องนอนตัวเองด้วยแหละ อยากไปดูใกล้ๆ

ล่าสุดเมื่อวาน ไปเดินเล่นในเมืองกะโฮส

ผ่านย่านขายของเก่า เข้าไปในอุโมงค์เขตเมืองเก่า มันเป็นทางเดินใต้ดิน (แต่รู้สึกเหมือนบุกรุกบ้านเขาตะหงิดๆ เพราะบางที่มีประตูปิดด้วย) เมื่อก่อนใช้เป็นทางส่งผ้าไหมไม่ให้ถูกแสงแดด (มั้ง จำได้แต่ว่าเป็นทางส่งผ้าไหมชัวๆ) เพราะเมืองนี้เป็นแหล่งผลิตผ้าไหมในช่วงศควรรษที่ 16 ...ถ้าจำไม่ผิดนะ...(ไม่มีความน่าเชื่อถือเอาซะเลย =_=)

ไม่มีรูปให้ดู เพราะถ่ายสวยๆไม่ได้...สามารถเมื่อไหร่ก็คงได้ดูกัน ดูแต่ข้างนอกไปก่อนแล้วกัน...

ถ่ายจากลานโล่ง อย่างที่บอก บ้านเมืองเป็นเขา ก็มีจุดสูงๆเห็นวิวไกลๆแบบนี้แล บนลานนี้มีนักเปียโนมาเล่นด้วย ^_^ จบเพลงก็ได้รับรางวัลเป็นเสียงปรบมือกระหึ่ม เป็นภาพที่ดีจริงๆ

แต่บ้านเมืองแสนสวยแห่งนี้ มีจุด...จะเรียกว่าไรดีล่ะ...ไปดูเอาแล้วกัน...

คงเห็นใช่ป่ะ นั่นแหละ มันมีอยู่ทุกที่ แม้แต่ที่แบบนี้...

เห็นไหมๆ เอ้าดูกันชัดๆ...

ดูยังไงมันก็ต้องปีนหลังคาไปวาดแหงๆ =_=

อย่าว่าแต่กำแพงเลย แผงกั้นรถริมถนน ป้ายจราจร (ฉีดบนไฟเหลืองไฟแดงยังมี)

ป้ายไฟบนถนน (ข้างหลังเป็นบันไดแล้วก็ที่ยืน คาดว่าสำหรับพนักงานไปซ่อมหรือปรับปรุงระบบได้สะดวก)

บนฟุตบาท แม้แต่ประตูบ้าน...ย่านกลางเมือง ที่เห็นบ้านไสตล์ยุโรปสูงสามสี่ชั้น ข้างล่างเป็นร้านค้า ส่วนข้างบนเป็นอพาร์ตเม้นทั้งนั้น แล้วก็จะมีประตูไม้บานใหญ่ๆสวยงามเป็นทางเข้าบ้าน...นั้นแหละ บางที่ก็มีสีสเปรย์ฉีดอยู่เต็ม

แม้กระทั่งขับรถออกชนบท มีกระท่อมโรงนา ก็ยังมีสีสเปรย์ฉีด =_=

กลับมาที่การเดินชมเมือง เดินๆไปก็เจอลานแปลกๆอีกแล้ว...

(BG เป็นโบสถ์นี่อีกแล้ว สามารถเห็นได้จากทุกที่ของเมืองเลยหรือไงนะ)

โคลอสเซี่ยมหรือไงเนี่ย...ได้ยินเสียงคนเล่นเปตองบนพื้นหิน น่ากลัวมาก =_=

(รู้จักใช่ป่าว เปตองอ่ะ กีฬาโยนลูกเหล็ก เป็นกีฬาของประเทศนี้ พบเห็นได้ตามสวนสาธารณะทั่วไป หลังจากไปงานปาร์ตี้คราวก่อน เราก็พบว่า...รถทุกคันต้องมีถุงลูกบอลเหล็กนี้เก็บอยู่ =_=)

อ้าว...รูปหมดแล้วแหะ...ที่จริงเราไปต่อที่พิพิธภัณฑ์กัน...

สวยมาก ใหญ่มาก เดินกันจนขาลาก ทำไมไม่มีรูป...นั้นสิ ทำไมนะ =_=

เซียมันเป็นคนเข้าใจยากงี้แหละ จะทำอะไรก็แล้วแต่อารมณ์ แต่พิพิธภัณฆ์นี้ไงๆก็ต้องกลับไปดูอีก เข้าง่ายออกสะดวกอยู่แล้ว อยู่ก็ใกล้ เข้าก็ฟรี ไว้ว่างๆค่อยกลับไปถ่ายรูปให้ดูแล้วกันนะ ^_^

สุดท้าย...อันจะกล่าวบทไป ถึงเอนทรี่หน้า... เรามีเรื่องราวของครอบครัวตัวยุ่ง

คุณแม่-พาลีน

ลูกสาว-เทรส

และลูกชาย-ทวินนี่

อาจจะจำพาลีนกะเทรสกันได้ แล้วทวินนี่มาจากไหน? หึหึ อยากรู้ป่ะล่ะ

แต่อยากจะถามว่าอยากอ่านกันไหมล่ะ เรื่องหมาๆเนี่ย

(ขอเตือนว่าตัวหนังสือเยอะอยู่ แต่ก็จะสาดรูปน้องหมาให้ดูเช่นกัน)

ถ้ามีคนเขียนว่าอยากอ่านเกิน 6 คนก็จะเขียน (มาแนวทรามอีกล่ะ)

ไม่งั้นเราก็จะหาอย่างอื่นมาลงต่อไป คอมเม้นต์กันหน่อยนะจร้า ^_^